<!DOCTYPE article PUBLIC "-//NLM//DTD JATS (Z39.96) Journal Publishing DTD v1.1 20151215//EN" "https://jats.nlm.nih.gov/publishing/1.1/JATS-journalpublishing1.dtd">
<article xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" specific-use="sps-1.9" dtd-version="1.1" xml:lang="pt" article-type="research-article">
  <front>
    <journal-meta>
      <journal-id journal-id-type="publisher-id">abc</journal-id>
      <journal-title-group>
        <journal-title>Arquivos Brasileiros de Cardiologia</journal-title>
        <abbrev-journal-title abbrev-type="publisher">Arq. Bras. Cardiol.</abbrev-journal-title>
      </journal-title-group>
      <issn pub-type="ppub">0066-782X</issn>
      <issn pub-type="epub">1678-4170</issn>
      <publisher>
        <publisher-name>Sociedade Brasileira de Cardiologia - SBC</publisher-name>
        <publisher-loc>S&#227;o Paulo, SP, Brazil</publisher-loc>
      </publisher>
    </journal-meta>
    <article-meta>
      <article-id pub-id-type="publisher-id" specific-use="scielo-v3">xVk3PHpd8WRksBN4nP3W85d</article-id>
      <article-id pub-id-type="other">00020</article-id>
      <article-id pub-id-type="publisher-id" specific-use="scielo-v2">S0066-782X2011000400020</article-id>
      <article-id pub-id-type="publisher-id" specific-use="scielo-v1">S0066-782X(11)09600420</article-id>
      <article-id pub-id-type="doi">10.1590/S0066-782X2011000400020</article-id>
      <article-categories>
        <subj-group subj-group-type="heading">
          <subject>Ponto de Vista</subject>
        </subj-group>
      </article-categories>
      <title-group>
        <article-title>Abordagem otimizada na ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral</article-title>
      </title-group>
      <contrib-group>
        <contrib contrib-type="author">
          <name>
            <surname>Kern</surname>
            <given-names>Karl B.</given-names>
          </name>
          <xref ref-type="aff" rid="aff01"/>
        </contrib>
        <contrib contrib-type="author">
          <name>
            <surname>Timerman</surname>
            <given-names>Sergio</given-names>
          </name>
          <xref ref-type="aff" rid="aff02"/>
        </contrib>
        <contrib contrib-type="author">
          <name>
            <surname>Gonzalez</surname>
            <given-names>Maria Margarita</given-names>
          </name>
          <xref ref-type="aff" rid="aff02"/>
        </contrib>
        <contrib contrib-type="author">
          <name>
            <surname>Ramires</surname>
            <given-names>Jos&#233; Ant&#244;nio</given-names>
          </name>
          <xref ref-type="aff" rid="aff02"/>
        </contrib>
      </contrib-group>
      <aff id="aff02">
        <addr-line>
          <named-content content-type="city">S&#227;o Paulo</named-content>
          <named-content content-type="state">S&#227;o Paulo</named-content>
        </addr-line>
        <institution content-type="orgname">Universidade de S&#227;o Paulo</institution>
        <institution content-type="orgdiv1">Instituto do Cora&#231;&#227;o </institution>
        <country country="BR">Brazil</country>
      </aff>
      <aff id="aff01">
        <addr-line>
          <named-content content-type="city">Tucson</named-content>
          <named-content content-type="state"/>
        </addr-line>
        <institution content-type="orgname">University of Arizona</institution>
        <institution content-type="orgdiv1">University of Arizona Sarver Heart Center </institution>
        <country country="US">United States</country>
      </aff>
      <pub-date date-type="collection" publication-format="electronic">
        <month>04</month>
        <year>2011</year>
      </pub-date>
      <volume>96</volume>
      <issue>4</issue>
      <fpage>e77</fpage>
      <lpage>e80</lpage>
      <history>
        <date date-type="received">
          <day>19</day>
          <month>07</month>
          <year>2010</year>
        </date>
        <date date-type="rev-recd">
          <day>24</day>
          <month>11</month>
          <year>2010</year>
        </date>
        <date date-type="accepted">
          <day>03</day>
          <month>12</month>
          <year>2010</year>
        </date>
      </history>
      <permissions>
        <license license-type="open-access" xlink:href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/" xml:lang="en">
          <license-p>This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.</license-p>
        </license>
      </permissions>
      <abstract>
        <p>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral (RCC) &#233; uma nova abordagem &#224; ressuscita&#231;&#227;o de pacientes com parada card&#237;aca fora do hospital (PCFH). O primeiro componente principal da RCC s&#227;o as compress&#245;es tor&#225;cicas cont&#237;nuas (CTC), tamb&#233;m chamadas de RCP com compress&#245;es tor&#225;cicas isoladas ou "RCP somente com compress&#245;es tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR), recomendadas como parte da RCC por todos os observadores que testemunhem um colapso s&#250;bito de origem presumidamente card&#237;aco. O segundo componente &#233; um novo algoritmo de tratamento de Suporte Avan&#231;ado de Vida em Cardiologia (ACLS) para Servi&#231;os M&#233;dicos de Emerg&#234;ncia (SME). Esse algoritmo enfatiza compress&#245;es tor&#225;cicas ininterruptas a despeito de outros procedimentos cont&#237;nuos como parte do esfor&#231;o de resgate. Um terceiro componente foi recentemente adicionado &#224; RCC, e &#233; o cuidado agressivo p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o. A RCC tem aumentado a participa&#231;&#227;o de testemunhas e tem melhorado as taxas de sobreviv&#234;ncia em varias comunidades. Essa &#233; a hora para outras comunidades re-examinarem seus pr&#243;prios desfechos com parada card&#237;aca e considerar a possibilidade de se juntar a essas cidades e comunidades que dobraram e at&#233; mesmo triplicaram as suas taxas de sobreviv&#234;ncia de PCFH.</p>
      </abstract>
      <kwd-group xml:lang="pt" kwd-group-type="author-generated">
        <kwd>Ressuscita&#231;&#227;o</kwd>
        <kwd>oxigenoterapia</kwd>
        <kwd>disfibriladores</kwd>
        <kwd>sobreviv&#234;ncia</kwd>
      </kwd-group>
      <pub-date publication-format="electronic" date-type="pub">
        <day>02</day>
        <month>05</month>
        <year>2011</year>
      </pub-date>
    </article-meta>
  </front>
  <body>
    <p>
      <bold>PONTO DE VISTA</bold>
    </p>
    <p>
      <bold>Abordagem otimizada na ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral</bold>
    </p>
    <p>
      <bold>Karl B. Kern<sup>I</sup>; Sergio Timerman<sup>II</sup>; Maria Margarita Gonzalez<sup>II</sup>; Jos&#233; Ant&#244;nio Ramires<sup>II</sup></bold>
    </p>
    <p><sup>I</sup>University of Arizona Sarver Heart Center, University of Arizona College of Medicine, Tucson, Arizona - United States </p>
    <p><sup>II</sup>Instituto do Cora&#231;&#227;o (InCor) - Universidade de S&#227;o Paulo, S&#227;o Paulo, SP - Brasil</p>
    <p>
      <xref ref-type="corresp" rid="back">Correspond&#234;ncia</xref>
    </p>
    <p>
      <bold>RESUMO</bold>
    </p>
    <p>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral (RCC) &#233; uma nova abordagem &#224; ressuscita&#231;&#227;o de pacientes com parada card&#237;aca fora do hospital (PCFH). O primeiro componente principal da RCC s&#227;o as compress&#245;es tor&#225;cicas cont&#237;nuas (CTC), tamb&#233;m chamadas de RCP com compress&#245;es tor&#225;cicas isoladas ou "RCP somente com compress&#245;es tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR), recomendadas como parte da RCC por todos os observadores que testemunhem um colapso s&#250;bito de origem presumidamente card&#237;aco. </p>
    <p> O segundo componente &#233; um novo algoritmo de tratamento de Suporte Avan&#231;ado de Vida em Cardiologia (ACLS) para Servi&#231;os M&#233;dicos de Emerg&#234;ncia (SME). Esse algoritmo enfatiza compress&#245;es tor&#225;cicas ininterruptas a despeito de outros procedimentos cont&#237;nuos como parte do esfor&#231;o de resgate. Um terceiro componente foi recentemente adicionado &#224; RCC, e &#233; o cuidado agressivo p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o. A RCC tem aumentado a participa&#231;&#227;o de testemunhas e tem melhorado as taxas de sobreviv&#234;ncia em varias comunidades. Essa &#233; a hora para outras comunidades re-examinarem seus pr&#243;prios desfechos com parada card&#237;aca e considerar a possibilidade de se juntar a essas cidades e comunidades que dobraram e at&#233; mesmo triplicaram as suas taxas de sobreviv&#234;ncia de PCFH.</p>
    <p><bold>Palavras-chave: </bold>Ressuscita&#231;&#227;o, oxigenoterapia, disfibriladores/utiliza&#231;&#227;o, sobreviv&#234;ncia.</p>
    <p>
      <bold>Introdu&#231;&#227;o</bold>
    </p>
    <p>Ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral (RCC) &#233; uma abordagem relativamente nova para a ressuscita&#231;&#227;o de pacientes com parada card&#237;aca fora do hospital (PCFH). Em 2003, a experi&#234;ncia cl&#237;nica local no Arizona claramente indicava que interrup&#231;&#245;es das compress&#245;es tor&#225;cicas (CT) tinham um impacto negativo na sobreviv&#234;ncia. Consequentemente, em 2003, o grupo de pesquisa em ressuscita&#231;&#227;o do <italic>Sarver Heart Center Ressuscitation Research</italic> da Universidade do Arizona, em coopera&#231;&#227;o com o corpo de bombeiros (CB), instituiu um novo programa abrangente de ressuscita&#231;&#227;o para PCFH. O CB estava disposto a instituir as altera&#231;&#245;es recomendadas, porque sua base de dados municipal havia mostrado que, a despeito de "atualiza&#231;&#245;es" e altera&#231;&#245;es de acordo com as Diretrizes de Ressuscita&#231;&#227;o Cardiopulmonar (RCP), a sobreviv&#234;ncia em PCFH n&#227;o havia mudado de forma significativa nos &#250;ltimos 10 anos. Essa nova abordagem, chamada "Ressuscita&#231;&#227;o Cardiocerebral", modifica de forma significante a RCP padr&#227;o para fornecer perfus&#227;o mais consistente ao mioc&#225;rdio e ao sistema nervoso central durante a parada card&#237;aca (PC).</p>
    <p>O primeiro componente principal da RCC s&#227;o as compress&#245;es tor&#225;cicas cont&#237;nuas (CTC)<sup>1</sup>. A RCP com compress&#245;es tor&#225;cicas cont&#237;nuas (tamb&#233;m chamadas de "RCP somente com compress&#245;es tor&#225;cicas")<sup>2</sup> &#233; recomendada como parte da RCC por todos os observadores que testemunhem um colapso s&#250;bito<sup>3</sup>. O argumento para a CTC &#233; baseado no reconhecimento de que qualquer interrup&#231;&#227;o nas CT afeta de forma adversa o fluxo sangu&#237;neo para o c&#233;rebro e o cora&#231;&#227;o<sup>3</sup>. Assar e colegas observaram que as pressuposi&#231;&#245;es sobre qu&#227;o r&#225;pido duas respira&#231;&#245;es boca-a-boca podiam ser executadas por leigos eram err&#244;neas<sup>4</sup>. Nesse estudo de quase 500 socorristas leigos sozinhos, o tempo m&#233;dio necess&#225;rio para realizar duas respira&#231;&#245;es boca-a-boca era de 16 segundos. Isto significa que durante a tentativa de ressuscita&#231;&#227;o realizada por uma pessoa leiga, nenhuma CT est&#225; sendo realizada por um tempo consider&#225;vel, de at&#233; 50% do tempo de ressuscita&#231;&#227;o em alguns casos. Tais per&#237;odos sem CT resultam em comprometimento acentuado do fluxo sangu&#237;neo para o cora&#231;&#227;o e c&#233;rebro<sup>5</sup>, e no final, resulta em uma diminui&#231;&#227;o na sobreviv&#234;ncia. As CT cont&#237;nuas evitam essas interrup&#231;&#245;es e fornecem melhor suporte hemodin&#226;mico, resultando em melhores desfechos.</p>
    <p>O segundo componente da RCC &#233; um novo algoritmo de tratamento de Suporte Avan&#231;ado de Vida em Cardiologia (ACLS) para Servi&#231;os M&#233;dicos de Emerg&#234;ncia (SME)<sup>2,3</sup>. Esse algoritmo enfatiza compress&#245;es tor&#225;cicas ininterruptas a despeito de outros procedimentos cont&#237;nuos como parte do esfor&#231;o de resgate.</p>
    <p>&#192; chegada, os socorristas do SME executam 200 CT antes de obter uma an&#225;lise de ritmo; se fibrila&#231;&#227;o ou taquicardia ventricular (FV/TV) estiverem presentes, um choque &#250;nico de desfibrila&#231;&#227;o &#233; fornecido e imediatamente 200 CT adicionais s&#227;o realizadas. Tr&#234;s dessas 200 CT e ent&#227;o a an&#225;lise s&#227;o completadas antes que a intuba&#231;&#227;o endotraqueal (IET) seja considerada (<xref ref-type="fig" rid="pt_20f01">Fig. 1</xref>).</p>
    <p content-type="asset">
      <fig id="pt_20f01">
        <graphic xlink:href="1678-4170-abc-96-04-0e77-00020-gf01.jpg"/></fig>
    </p>
    <p>Durante a implementa&#231;&#227;o da RCC no Arizona, a IET foi atrasada at&#233; pelo menos 6 minutos. O atual algoritmo para RCC recomenda administra&#231;&#227;o passiva de oxig&#234;nio como o manejo inicial da via a&#233;rea. Essa alternativa &#224; IET foi iniciada em Wisconsin em 2004<sup>6</sup>. Uma abordagem h&#237;brida foi utilizada em cidades do Arizona em 2005 e em 46 v&#237;timas atendidas pelo CB no Arizona em 2006-2007. Esse algoritmo tamb&#233;m atrasava a IET, mas permitia uso de ventila&#231;&#227;o com dispositivo de bolsa-valva-m&#225;scara ou administra&#231;&#227;o passiva de oxig&#234;nio. Na RCC, a administra&#231;&#227;o passiva &#233; agora preferida, com um estudo recente mostrando melhora na sobreviv&#234;ncia quando a administra&#231;&#227;o passiva de oxig&#234;nio &#233; utilizada<sup>6</sup>.</p>
    <p>Um terceiro componente foi adicionado &#224; RCC, e &#233; o cuidado agressivo p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o. Este inclui o uso de hipotermia terap&#234;utica e cateteriza&#231;&#227;o card&#237;aca, com interven&#231;&#227;o coron&#225;ria percut&#226;nea (ICP) para v&#237;timas ressuscitadas de PCFH.</p>
    <p>Estudos randomizados tem demonstrado o valor da hipotermia na melhora do desfecho p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o<sup>7</sup>. Dados recentes tem mostrado que a ICP precoce tamb&#233;m melhora o desfecho em pacientes ressuscitados de PCFH<sup>8</sup>. A an&#225;lise de quase 1.000 pacientes assim tratados p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o sugere que uma taxa de sobreviv&#234;ncia de 65% pode ser alcan&#231;ada, com 80% desses sobreviventes permanecendo neurologicamente intactos<sup>8</sup>.</p>
    <p>
      <bold>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral melhora a sobreviv&#234;ncia</bold>
    </p>
    <p>Dr. Kellum e colegas institu&#237;ram a RCC em Wisconsin em 2004. Seu controle hist&#243;rico dos tr&#234;s anos anteriores, quando as Diretrizes 2000 estavam em opera&#231;&#227;o, mostraram uma taxa de sobreviv&#234;ncia neurologicamente intacta na alta hospitalar de 15%. Durante os tr&#234;s primeiros anos, a taxa de sobreviv&#234;ncia neurologicamente intacta foi de 40% (incluindo um paciente que recebeu hipotermia)<sup>6</sup>.</p>
    <p>As diretrizes nacionais e internacionais para RCP foram atualizadas em 2005 e 2010 e inclu&#237;ram algumas das abordagens recomendadas pela RCC. A AHA emitiu uma diretriz em 2008, recomendando o uso da compress&#245;es tor&#225;cicas isoladas ou "RCP somente com compress&#245;es tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR) para espectadores em casos de PC em adultos<sup>4</sup>.</p>
    <p>
      <bold>Ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral aumenta a realiza&#231;&#227;o de RCP por agentes oficiais do governo espectadores</bold>
    </p>
    <p>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral recomenda CTC para todos os espectadores. Antecipou-se que essa recomenda&#231;&#227;o aumentaria a incid&#234;ncia de RCP por espectadores leigos. Dr. Kellum observou em Wisconsin, que ap&#243;s a introdu&#231;&#227;o de CTC, a incid&#234;ncia de RCP realizada por agentes oficiais do governo espectadores aumentou. Sabendo que eles n&#227;o teriam de aplicar ventila&#231;&#227;o boca-a-boca, agentes do governo pareciam mais inclinados a iniciar a RCP em pacientes com PC presenciada.</p>
    <p>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral recomenda desfibrila&#231;&#227;o imediata ou atrasada, com base no modelo temporal das tr&#234;s fases da FV<sup>9</sup>. A desfibrila&#231;&#227;o imediata &#233; recomendada durante a fase el&#233;trica<sup>3</sup>. Entretanto, agentes do SME na maioria das cidades chegam na fase circulat&#243;ria da parada por FV<sup>1</sup>. Durante a fase circulat&#243;ria da FV, o mioc&#225;rdio fibrilante j&#225; utilizou muito de sua energia armazenada e CT que realizam perfus&#227;o do cora&#231;&#227;o s&#227;o recomendadas n&#227;o apenas antes de, mas tamb&#233;m imediatamente ap&#243;s o choque &#250;nico desfibrilador. A RCC recomenda 200 CT (100 por minuto) sem ventila&#231;&#227;o assistida antes do choque desfibrilador<sup>1,4</sup>.</p>
    <p>Igualmente importante no protocolo da RCC &#233; o fornecimento de 200 CT iniciados imediatamente ap&#243;s o choque &#250;nico, sem an&#225;lise de ritmo ou verifica&#231;&#227;o de pulso<sup>1,4</sup>.</p>
    <p>Considerando que o grupo de Arizona e outros observaram que durante a fase circulat&#243;ria da parada por FV qualquer interrup&#231;&#227;o ou atraso nas CT tinham efeitos delet&#233;rios, a IET (que sempre interrompe as CT, de alguma forma) &#233; <italic>inicialmente</italic> proibida pela RCC<sup>1,4,5</sup>. A fim de evitar o erro comum de agentes do SME ao fornecer hiperventila&#231;&#227;o na PC, a abordagem atual da RCC referente &#224; ventila&#231;&#227;o &#233; a administra&#231;&#227;o passiva de oxig&#234;nio. Essa consiste em inserir primeiramente uma c&#226;nula orofar&#237;ngea, e ent&#227;o colocar uma m&#225;scara com v&#225;lvula unidirecional (non-rebreather) com alto fluxo (10-15 litros por min) de oxig&#234;nio<sup>4</sup>. A intuba&#231;&#227;o &#233; indicada ap&#243;s tr&#234;s ciclos de CT (<xref ref-type="fig" rid="pt_20f01">Fig. 1</xref>).</p>
    <p>O recentemente adicionado terceiro componente da RCC, ou seja, o cuidado agressivo p&#243;s-ressuscita&#231;&#227;o, que inclui hipotermia terap&#234;utica e ICP precoce melhorou a alta hospitalar com desfecho neurol&#243;gico favor&#225;vel de 26% para 56% (p &lt; 0,001)<sup>8</sup>. O Departamento de Servi&#231;os M&#233;dicos de Emerg&#234;ncia e Traumatismo do Arizona estabeleceu hospitais que s&#227;o "Centros de Parada Card&#237;aca", muito similares &#224;queles designados como "Centros de Trauma". Esses hospitais devem ser capazes de estarem dispostos a fornecer hipotermia terap&#234;utica e ICP de urg&#234;ncia &#224; v&#237;timas ressuscitadas de PCFH.</p>
    <p>
      <bold>Papel da ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral na parada card&#237;aca n&#227;o-testemunhada, prolongada, ou na assistolia</bold>
    </p>
    <p>Tem havido preocupa&#231;&#245;es sobre se a RCC afetaria de modo adverso pacientes com FV n&#227;o-testemunhada ou especialmente, ritmos de PC n&#227;o-FV, tais como assistolia ou AESP. Os dados de sobreviv&#234;ncia at&#233; a alta hospitalar da &#225;rea metropolitana da cidade de Phoenix mostra um aumento na sobreviv&#234;ncia at&#233; a alta hospitalar de 1,8% (4/218) antes da RCC para 5,4% (36/668) ap&#243;s a institui&#231;&#227;o da RCC [OR de 3,0; 1,1-8,6]. Uma an&#225;lise adicional dessa popula&#231;&#227;o de v&#237;timas n&#227;o-selecionadas de PCFH mostrou que 2 dos 4 sobreviventes (50%) no pr&#233;-per&#237;odo tiveram FV n&#227;o-testemunhada ou ritmos diferentes da FV, enquanto 13 dos 36 sobreviventes (36,1%) tiveram ritmos similares do per&#237;odo de estudo p&#243;s-RCC. Isso demonstra uma taxa de sobreviv&#234;ncia para FV n&#227;o-testemunhada ou ritmos diferentes da FV de 2/218 (0,9%) pr&#233;-RCC e 13/668 (1,9%) p&#243;s-RCC. Os c&#225;lculos do Qui-quadrado s&#227;o de 1,045, indicando um valor de <italic>p</italic> insignificante de 0,3. Assim, nenhuma diferen&#231;a foi encontrada em termos de desfecho, embora a sobreviv&#234;ncia na alta tenha duplicado (e n&#227;o diminu&#237;do) na era p&#243;s-RCC<sup>6</sup> (quando comparada ao controle hist&#243;rico de sobreviv&#234;ncia de PCFH). Esses dados sugerem que a RCC n&#227;o &#233; prejudicial em pacientes cuja parada card&#237;aca n&#227;o &#233; do tipo FV testemunhada.</p>
    <p>
      <bold>Conclus&#245;es</bold>
    </p>
    <p>A ressuscita&#231;&#227;o cardiocerebral tem melhorado a participa&#231;&#227;o de testemunhas de uma PC na realiza&#231;&#227;o das manobras de ressuscita&#231;&#227;o, fornece maior fluxo sangu&#237;neo ao cora&#231;&#227;o e ao c&#233;rebro durante os primeiros minutos cruciais da PC e tem melhorado a sobreviv&#234;ncia de longo prazo em varias comunidades. Essa &#233; a hora para outras comunidades re-examinarem seus pr&#243;prios desfechos com parada card&#237;aca e considerar a possibilidade de se juntar a essas cidades e comunidades que dobraram e at&#233; mesmo triplicaram as suas taxas de sobreviv&#234;ncia de PCFH<sup>10</sup>.</p>
    <p>
      <bold>Potencial Conflito de Interesses</bold>
    </p>
    <p>Declaro n&#227;o haver conflito de interesses pertinentes.</p>
    <p>
      <bold>Fontes de Financiamento</bold>
    </p>
    <p>O presente estudo n&#227;o teve fontes de financiamento externas.</p>
    <p>
      <bold>Vincula&#231;&#227;o Acad&#234;mica</bold>
    </p>
    <p>N&#227;o h&#225; vincula&#231;&#227;o deste estudo a programas de p&#243;s-gradua&#231;&#227;o.</p>
    <p>
      <fn id="back" fn-type="corresp">
        <p>Correspond&#234;ncia:</p>
        <p>Maria Margarita Gonzalez </p>
        <p> Av. Dr. En&#233;as de Carvalho Aguiar, 44 - Cerqueira C&#233;sar </p>
        <p> 05403-900, S&#227;o Paulo, SP - Brasil </p>
        <p> E-mail: </p>
        <p><email xlink:href="maria.gonzalez@incor.usp.br">maria.gonzalez@incor.usp.br</email>, </p>
        <p>
          <email xlink:href="margarita.gonzalez@fleury.com.br">margarita.gonzalez@fleury.com.br</email>
        </p>
      </fn>
    </p>
    <p>Artigo recebido em 19/07/10; revisado recebido em 24/11/10; aceito em 03/12/10.</p>
  </body>
  <back>
    <ref-list>
      <ref id="B1">
        <mixed-citation>1. Kern KB. Limiting    interruptions of chest compressions during cardiopulmonary resuscitation. Resuscitation.    2003;58(3):273-4.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Limiting interruptions of chest compressions during cardiopulmonary resuscitation</article-title>
          <source>Resuscitation</source>
          <date>
            <year>2003</year>
          </date>
          <fpage>273</fpage>
          <lpage>4</lpage>
          <issue>3</issue>
          <volume>58</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Kern</surname>
              <given-names>KB</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B2">
        <mixed-citation>2. Sayre MR, Berg    RA, Cave DM, Page RL, Potts J, White RD. Hands-only (compression-only) cardiopulmonary    resuscitation: a call to action for bystander response to adults who experience    out-of-hospital sudden cardiac arrest: a science advisory statement for the    public from the American Heart Association Emergency Cardiovascular Care Committee.    Circulation. 2008;117(16):2162-7.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Hands-only (compression-only) cardiopulmonary resuscitation: a call to action for bystander response to adults who experience out-of-hospital sudden cardiac arrest: a science advisory statement for the public from the American Heart Association Emergency Cardiovascular Care Committee</article-title>
          <source>Circulation</source>
          <date>
            <year>2008</year>
          </date>
          <fpage>2162</fpage>
          <lpage>7</lpage>
          <issue>16</issue>
          <volume>117</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Sayre</surname>
              <given-names>MR</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Berg</surname>
              <given-names>RA</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Cave</surname>
              <given-names>DM</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Page</surname>
              <given-names>RL</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Potts</surname>
              <given-names>J</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>White</surname>
              <given-names>RD</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B3">
        <mixed-citation>3. Ewy GA, Kern    KB, Sanders AB, Newburn D, Valenzuela TD, Clark L, et al. Cardiocerebral resuscitation    for cardiac arrest. Am J Med. 2006;119(1):6-9.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Cardiocerebral resuscitation for cardiac arrest</article-title>
          <source>Am J Med</source>
          <date>
            <year>2006</year>
          </date>
          <fpage>6</fpage>
          <lpage>9</lpage>
          <issue>1</issue>
          <volume>119</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Ewy</surname>
              <given-names>GA</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Kern</surname>
              <given-names>KB</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Sanders</surname>
              <given-names>AB</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Newburn</surname>
              <given-names>D</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Valenzuela</surname>
              <given-names>TD</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Clark</surname>
              <given-names>L</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B4">
        <mixed-citation>4. Assar D, Chamberlain    D, Colquhoun M, Donnelly P, Handley AJ, Leaves S, et al. Randomized controlled    trials of staged teaching for basic life support: 1. Skill acquisition at bronze    stage. Resuscitation. 2000;45(1):7-15.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Randomized controlled trials of staged teaching for basic life support: 1. Skill acquisition at bronze stage</article-title>
          <source>Resuscitation</source>
          <date>
            <year>2000</year>
          </date>
          <fpage>7</fpage>
          <lpage>15</lpage>
          <issue>1</issue>
          <volume>45</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Assar</surname>
              <given-names>D</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Chamberlain</surname>
              <given-names>D</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Colquhoun</surname>
              <given-names>M</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Donnelly</surname>
              <given-names>P</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Handley</surname>
              <given-names>AJ</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Leaves</surname>
              <given-names>S</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B5">
        <mixed-citation>5. Berg RA, Sanders    AB, Kern KB, Hilwig RW, Heidenreich JW, Porter ME, et al. Adverse hemodynamic    effects of interrupting chest compressions for rescue breathing during cardiopulmonary    resuscitation for ventricular fibrillation cardiac arrest. Circulation. 2001;104(20):2465-70.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Adverse hemodynamic effects of interrupting chest compressions for rescue breathing during cardiopulmonary resuscitation for ventricular fibrillation cardiac arrest</article-title>
          <source>Circulation</source>
          <date>
            <year>2001</year>
          </date>
          <fpage>2465</fpage>
          <lpage>70</lpage>
          <issue>20</issue>
          <volume>104</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Berg</surname>
              <given-names>RA</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Sanders</surname>
              <given-names>AB</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Kern</surname>
              <given-names>KB</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Hilwig</surname>
              <given-names>RW</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Heidenreich</surname>
              <given-names>JW</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Porter</surname>
              <given-names>ME</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B6">
        <mixed-citation>6. Kellum MJ, Kennedy    KW, Ewy GA. Cardiocerebral resuscitation improves survival of patients with    out-of-hospital cardiac arrest. Am J Med. 2006; 119(4):335-40.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Cardiocerebral resuscitation improves survival of patients with out-of-hospital cardiac arrest</article-title>
          <source>Am J Med</source>
          <date>
            <year>2006</year>
          </date>
          <fpage>335</fpage>
          <lpage>40</lpage>
          <issue>4</issue>
          <volume>119</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Kellum</surname>
              <given-names>MJ</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Kennedy</surname>
              <given-names>KW</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Ewy</surname>
              <given-names>GA</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B7">
        <mixed-citation>7. Hypothermia    after Cardiac Arrest Study Group. Mild therapeutic hypothermia to improve the    neurologic outcome after cardiac arrest. N Engl J Med. 2002;346(8):549-56.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Mild therapeutic hypothermia to improve the neurologic outcome after cardiac arrest</article-title>
          <source>N Engl J Med</source>
          <date>
            <year>2002</year>
          </date>
          <fpage>549</fpage>
          <lpage>56</lpage>
          <issue>8</issue>
          <volume>346</volume>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B8">
        <mixed-citation>8. Kern KB, Rahman    O. Emergent percutaneous coronary intervention for resuscitated victims of out-of-hospital    cardiac arrest. Catheter Cardiovasc Interv. 2010;75(4):616-24.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Emergent percutaneous coronary intervention for resuscitated victims of out-of-hospital cardiac arrest</article-title>
          <source>Catheter Cardiovasc Interv</source>
          <date>
            <year>2010</year>
          </date>
          <fpage>616</fpage>
          <lpage>24</lpage>
          <issue>4</issue>
          <volume>75</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Kern</surname>
              <given-names>KB</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Rahman</surname>
              <given-names>O</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B9">
        <mixed-citation>9. Weisfeldt ML,    Becker LB. Resuscitation after cardiac arrest: a 3-phase time-sensitive model.    JAMA. 2002;288(23):3035-8.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Resuscitation after cardiac arrest: a 3-phase time-sensitive model</article-title>
          <source>JAMA</source>
          <date>
            <year>2002</year>
          </date>
          <fpage>3035</fpage>
          <lpage>8</lpage>
          <issue>23</issue>
          <volume>288</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Weisfeldt</surname>
              <given-names>ML</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Becker</surname>
              <given-names>LB</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
      <ref id="B10">
        <mixed-citation>10. Sunde K, Pytte    M, Jacobsen D, Mangschau A, Jensen LP, Smedsrud C, et al. Implementation of    a standardized treatment protocol for post resuscitation care after out-of-hospital    cardiac arrest. Resuscitation. 2007;73(1):29-39.</mixed-citation>
        <element-citation publication-type="journal">
          <article-title>Implementation of a standardized treatment protocol for post resuscitation care after out-of-hospital cardiac arrest</article-title>
          <source>Resuscitation</source>
          <date>
            <year>2007</year>
          </date>
          <fpage>29</fpage>
          <lpage>39</lpage>
          <issue>1</issue>
          <volume>73</volume>
          <person-group person-group-type="author">
            <name>
              <surname>Sunde</surname>
              <given-names>K</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Pytte</surname>
              <given-names>M</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Jacobsen</surname>
              <given-names>D</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Mangschau</surname>
              <given-names>A</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Jensen</surname>
              <given-names>LP</given-names>
            </name>
            <name>
              <surname>Smedsrud</surname>
              <given-names>C</given-names>
            </name>
          </person-group>
        </element-citation>
      </ref>
    </ref-list>
  </back>
  <sub-article article-type="translation" id="TRes" xml:lang="es">
    <front-stub>
      <article-categories/>
      <title-group>
        <article-title xml:lang="es">Abordaje optimizado en la resucitaci&#243;n cardiocerebral</article-title>
      </title-group>
      <abstract xml:lang="es">
        <p>La resucitaci&#243;n cardiocerebral (RCC) es un nuevo abordaje de la resucitaci&#243;n de pacientes con parada card&#237;aca fuera del hospital (PCFH). El primer componente principal de la RCC son las compresiones tor&#225;cicas continuas (CTC), tambi&#233;n llamadas de RCP con compresiones tor&#225;cicas isoladas o "RCP solamente con compresiones tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR), recomendadas como parte de la RCC por todos los observadores que testimonian un colapso s&#250;bito de origen presumidamente card&#237;aco. El segundo componente es un nuevo algoritmo de tratamiento de Soporte Avanzado de Vida en Cardiolog&#237;a (ACLS) para Servicios M&#233;dicos de Emergencia (SME). Ese algoritmo enfatiza compresiones tor&#225;cicas ininterrumpidas a despecho de otros procedimientos continuos como parte del esfuerzo de rescate. Un tercer componente fue recientemente adicionado a la RCC, y es el cuidado agresivo post resucitaci&#243;n. La RCC ha aumentado la participaci&#243;n de espectadores y ha mejorado las tasas de supervivencia en varias comunidades. Esa es la hora para que otras comunidades reexaminen sus propios desenlaces con parada card&#237;aca y considerar la posibilidad de juntarse a esas ciudades y comunidades que doblaron y hasta aun triplicaron sus tasas de supervivencia de PCFH.</p>
      </abstract>
      <kwd-group xml:lang="es">
        <kwd>Resucitaci&#243;n</kwd>
        <kwd>oxigenoterapia</kwd>
        <kwd>desfibriladores</kwd>
        <kwd>supervivencia</kwd>
      </kwd-group>
    </front-stub>
    <body>
      <p>
        <bold>PUNTO DE VISTA</bold>
      </p>
      <p><undefined id="top-body2"/>Abordaje optimizado en la resucitaci&#243;n cardiocerebral</p>
      <p>
        <bold>Karl B. Kern<sup>I</sup>; Sergio Timerman<sup>II</sup>; Maria Margarita Gonzalez<sup>II</sup>; Jos&#233; Ant&#244;nio Ramires<sup>II</sup></bold>
      </p>
      <p><sup>I</sup>University of Arizona Sarver Heart Center, University of Arizona College of Medicine, Tucson, Arizona - United States</p>
      <p><sup>II</sup>Instituto do Cora&#231;&#227;o (InCor) - Universidade de S&#227;o Paulo, S&#227;o Paulo, SP - Brasil</p>
      <p>Correspondencia</p>
      <p>
        <bold>RESUMEN</bold>
      </p>
      <p>La resucitaci&#243;n cardiocerebral (RCC) es un nuevo abordaje de la resucitaci&#243;n de pacientes con parada card&#237;aca fuera del hospital (PCFH). El primer componente principal de la RCC son las compresiones tor&#225;cicas continuas (CTC), tambi&#233;n llamadas de RCP con compresiones tor&#225;cicas isoladas o "RCP solamente con compresiones tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR), recomendadas como parte de la RCC por todos los observadores que testimonian un colapso s&#250;bito de origen presumidamente card&#237;aco.</p>
      <p> El segundo componente es un nuevo algoritmo de tratamiento de Soporte Avanzado de Vida en Cardiolog&#237;a (ACLS) para Servicios M&#233;dicos de Emergencia (SME). Ese algoritmo enfatiza compresiones tor&#225;cicas ininterrumpidas a despecho de otros procedimientos continuos como parte del esfuerzo de rescate. Un tercer componente fue recientemente adicionado a la RCC, y es el cuidado agresivo post resucitaci&#243;n. La RCC ha aumentado la participaci&#243;n de espectadores y ha mejorado las tasas de supervivencia en varias comunidades. Esa es la hora para que otras comunidades reexaminen sus propios desenlaces con parada card&#237;aca y considerar la posibilidad de juntarse a esas ciudades y comunidades que doblaron y hasta aun triplicaron sus tasas de supervivencia de PCFH.</p>
      <p><bold>Palabras clave: </bold>Resucitaci&#243;n, oxigenoterapia, desfibriladores/utilizaci&#243;n, supervivencia.</p>
      <p>
        <bold>Introducci&#243;n</bold>
      </p>
      <p>Resucitaci&#243;n cardiocerebral (RCC) es un abordaje relativamente nuevo para la resucitaci&#243;n de pacientes con parada card&#237;aca fuera del hospital (PCFH). En 2003, la experiencia cl&#237;nica local en Arizona claramente indicaba que interrupciones de las compresiones tor&#225;cicas (CT) ten&#237;an un impacto negativo en la supervivencia. Consecuentemente, en 2003, el grupo de investigaci&#243;n en resucitaci&#243;n del <italic>Sarver Heart Center Ressuscitation Research</italic> de la Universidad de Arizona, en cooperaci&#243;n con el Cuerpo de Bomberos (CB), instituy&#243; un nuevo programa abarcador de resucitaci&#243;n para PCFH. El CB estaba dispuesto a instituir las alteraciones recomendadas, porque su base de datos municipal hab&#237;a mostrado que, a despecho de "actualizaciones" y alteraciones de acuerdo con las Directrices de Resucitaci&#243;n Cardiopulmonar (RCP), la supervivencia en PCFH no hab&#237;a cambiado de forma significativa en los &#250;ltimos 10 a&#241;os. Ese nuevo abordaje, llamado "Resucitaci&#243;n Cardiocerebral", modifica de forma significativa la RCP est&#225;ndar para proveer perfusi&#243;n m&#225;s consistente al miocardio y al sistema nervioso central durante la parada card&#237;aca (PC).</p>
      <p>El primer componente principal de la RCC son las compresiones tor&#225;cicas continuas (CTC)<sup>1</sup>. La RCP con compresiones tor&#225;cicas continuas (tambi&#233;n llamadas de "RCP solamente con compresiones tor&#225;cicas")<sup>2</sup> es recomendada como parte de la RCC por todos los observadores que testimonien un colapso s&#250;bito<sup>3</sup>. El argumento para la CTC est&#225; basado en el reconocimiento de que cualquier interrupci&#243;n en las CT afecta de forma adversa el flujo sangu&#237;neo al cerebro y al coraz&#243;n<sup>3</sup>. Assar y colegas observaron que las presuposiciones sobre cuan r&#225;pido dos respiraciones boca a boca pod&#237;an ser ejecutadas por legos eran err&#243;neas<sup>4</sup>. En ese estudio de casi 500 socorristas legos &#250;nicos, el tiempo medio necesario para ejecutar dos respiraciones boca a boca era de 16 segundos. Eso significa que durante la tentativa de una persona lega en realizar resucitaci&#243;n, ninguna CT est&#225; siendo realizada por un tiempo considerable, de hasta 50% del tiempo de resucitaci&#243;n en algunos casos. Tales per&#237;odos sin CT resultan en compromiso acentuado del flujo sangu&#237;neo al coraz&#243;n y cerebro<sup>5</sup>, y al final, resulta en una disminuci&#243;n en la supervivencia. Las CT continuas evitan esas interrupciones y proveen mejor soporte hemodin&#225;mico, resultando en mejores desenlaces.</p>
      <p>El segundo componente de la RCC es un nuevo algoritmo de tratamiento de Soporte Avanzado de Vida en Cardiolog&#237;a (ACLS) para Servicios M&#233;dicos de Emergencia (SME)<sup>2,3</sup>. Ese algoritmo enfatiza compresiones tor&#225;cicas ininterrumpidas a despecho de otros procedimientos continuos como parte del esfuerzo de rescate.</p>
      <p>A la llegada, los socorristas del SME ejecutan 200 CT antes de obtener un an&#225;lisis de ritmo; si fibrilaci&#243;n o taquicardia ventricular (FV/TV) estuviesen presentes, un shock &#250;nico de desfibrilaci&#243;n es provisto e inmediatamente 200 CT adicionales son realizadas. Tres de esas 200 CT y entonces el an&#225;lisis es completado antes de que la intubaci&#243;n endotraqueal (IET) sea considerada (<xref ref-type="fig" rid="es_20f01-body2">Fig. 1</xref>).</p>
      <p content-type="asset">
        <fig id="es_20f01-body2">
          <graphic xlink:href="1678-4170-abc-96-04-0e77-00020-gf01-es.jpg"/></fig>
      </p>
      <p>Durante la implementaci&#243;n de la RCC en Arizona, la IET fue atrasada hasta por lo menos 6 minutos. El actual algoritmo para RCC recomienda administraci&#243;n pasiva de ox&#237;geno como soporte inicial de v&#237;a a&#233;rea. Esa alternativa a la IET fue iniciada en Wisconsin en 2004<sup>6</sup>. Un abordaje h&#237;brido fue utilizado en ciudades de Arizona en 2005 y en 46 victimas atendidas por el CB en Arizona en 2006-2007. Ese algoritmo tambi&#233;n atrasaba la IET, pero permit&#237;a uso de ventilaci&#243;n con dispositivo de bolsa v&#225;lvula m&#225;scara o administraci&#243;n pasiva de ox&#237;geno. En la RCC, la administraci&#243;n pasiva de ox&#237;geno es ahora preferida, con un estudio reciente mostrando mejora en la supervivencia cuando la insuflaci&#243;n con ox&#237;geno es utilizada<sup>6</sup>.</p>
      <p>Un tercer componente fue adicionado a la RCC, y es el cuidado agresivo post resucitaci&#243;n. Este incluye el uso de hipotermia terap&#233;utica y cateterizaci&#243;n card&#237;aca, con intervenci&#243;n coronaria percut&#225;nea (ICP) para v&#237;ctimas resucitadas de PCFH.</p>
      <p>Estudios randomizados han demostrado el valor de la hipotermia en la mejora del desenlace post resucitaci&#243;n<sup>7</sup>. Datos recientes han mostrado que la ICP precoz tambi&#233;n mejora el desenlace en pacientes resucitados de PCFH<sup>8</sup>. El an&#225;lisis de casi 1.000 pacientes as&#237; tratados post resucitaci&#243;n sugiere que una tasa de supervivencia de 65% puede ser alcanzada, con 80% de esos sobrevivientes permaneciendo neurol&#243;gicamente intactos<sup>8</sup>.</p>
      <p>
        <bold>La resucitaci&#243;n cardiocerebral mejora la supervivencia</bold>
      </p>
      <p>Dr. Kellum y colegas instituyeron la RCC en Wisconsin en 2004. Su control hist&#243;rico de los tres a&#241;os anteriores, cuando las Directrices 2000 estaban en operaci&#243;n, mostraron una tasa de supervivencia neurol&#243;gicamente intacta en el alta hospitalaria de 15%. Durante los tres primeros a&#241;os, la tasa de supervivencia neurol&#243;gicamente intacta fue de 40% (incluyendo un paciente que recibi&#243; hipotermia)<sup>6</sup>.</p>
      <p>Las directrices nacionales e internacionales para RCP fueron actualizadas en 2005 y 2010 e incluyeron algunos de los abordajes recomendados por la RCP. La AHA emiti&#243; una diretriz en 2008, recomendando el uso de la compresi&#243;n tor&#225;cica aislada o "RCP solamente con compresiones tor&#225;cicas" ("Hands-only" CPR) para espectadores en casos de PC en adultos<sup>4</sup>.</p>
      <p>
        <bold>Resucitaci&#243;n cardiocerebral aumenta la realizaci&#243;n de la RCP por agentes oficiales del gobierno</bold>
      </p>
      <p>La resucitaci&#243;n cardiocerebral recomienda CTC para todos los espectadores. Se anticip&#243; que esa recomendaci&#243;n aumentar&#237;a la incidencia de RCP por espectadores legos. El Dr. Kellum observ&#243; en Wisconsin, que despu&#233;s de la introducci&#243;n de CTC, la incidencia de RCP realizada por agentes oficiales del gobierno espectadores aument&#243;. Sabiendo que ellos no aplicar&#237;an ventilaci&#243;n boca a boca, agentes del gobierno parec&#237;an m&#225;s inclinados a iniciar la RCP en pacientes con PC presenciada.</p>
      <p>La resucitaci&#243;n cardiocerebral recomienda desfibrilaci&#243;n inmediata o atrasada, con base en el modelo temporal de las tres fases de la FV<sup>9</sup>. La desfibrilaci&#243;n inmediata es recomendada durante la fase el&#233;ctrica<sup>3</sup>. Entre tanto, agentes del SME en la mayor&#237;a de las ciudades llegan en la fase circulatoria de la parada por FV<sup>1</sup>. Durante la fase circulatoria de la FV, el miocardio fibrilante ya utiliz&#243; mucha de su energ&#237;a almacenada y CT que realizan perfusi&#243;n del coraz&#243;n son recomendadas no apenas antes, sino tambi&#233;n inmediatamente despu&#233;s del shock &#250;nico desfibrilador. La RCC recomienda 200 CT (100 por minuto) sin ventilaci&#243;n asistida antes del shock desfibrilador<sup>1,4</sup>.</p>
      <p>Igualmente importante en el protocolo de la RCC es la provisi&#243;n de 200 CT iniciados inmediatamente despu&#233;s del shock &#250;nico, sin an&#225;lisis de ritmo o verificaci&#243;n de pulso<sup>1,4</sup>.</p>
      <p>Considerando el grupo de Arizona y otros observaron que durante en la fase circulatoria de la parada por FV cualquier interrupci&#243;n o atraso en las CT ten&#237;an efectos delet&#233;reos, la IET (que siempre interrumpe las CT, de alguna forma) es <italic>inicialmente</italic> prohibida por la RCC<sup>1,4,5</sup>. A fin de evitar el error com&#250;n de agentes de SME al proveer hiperventilaci&#243;n en la PC, el abordaje actual de la RCC a la ventilaci&#243;n es la administraci&#243;n pasiva de ox&#237;geno. Esa consiste en inserir primeramente una c&#225;nula orofar&#237;ngea, y entonces colocar una m&#225;scara con v&#225;lvula unidireccional (non-rebreather) con alto flujo (10-15 litros por min) de ox&#237;geno<sup>4</sup>. La intubaci&#243;n es indicada despu&#233;s de tres ciclos de CT (<xref ref-type="fig" rid="es_20f01-body2">Fig. 1</xref>).</p>
      <p>El recientemente adicionado tercer componente de la RCC, o sea, el cuidado agresivo post resucitaci&#243;n, que incluye hipotermia terap&#233;utica y ICP precoz mejor&#243; el alta hospitalaria con desenlace neurol&#243;gico favorable de 26% a 56% (p &lt; 0,001)<sup>8</sup>. El Departamento de Servicios M&#233;dicos de Emergencia y Traumatismo de Arizona estableci&#243; hospitales que son "Centros de Parada Card&#237;aca", muy similares a aquellos designados como "Centros de Traumatismo". Esos hospitales deben ser capaces de estar dispuestos a proveer hipotermia terap&#233;utica e ICP de urgencia a las v&#237;ctimas resucitadas de PCFH.</p>
      <p>
        <bold>Papel de la resucitaci&#243;n cardiocerebral en la parada card&#237;aca no testimoniada, prolongada o asist&#243;lica</bold>
      </p>
      <p>Ha habido preocupaci&#243;n sobre si la RCC afectar&#237;a de modo adverso pacientes con FV no testimoniada o especialmente, ritmos de PC no FV, tales como as&#237;stole o AESP. Los datos de supervivencia hasta el alta hospitalaria del &#225;rea metropolitana de la ciudad de Phoenix muestra un aumento en la supervivencia hasta el alta hospitalaria de 1,8% (4/218) antes de la RCC para 5,4% (36/668) despu&#233;s de la instituci&#243;n de la RCC [OR de 3,0; 1,1-8,6]. Un an&#225;lisis adicional de esa poblaci&#243;n de v&#237;ctimas no seleccionadas de PCFH mostr&#243; que 2 de los 4 sobrevivientes (50%) en el preper&#237;odo tuvieron ritmos diferentes de FV o no FV no testimoniada, mientras que 13 de los 36 sobrevivientes (36,1%) tuvieron ritmos similares del per&#237;odo de estudio post-RCC. Eso demuestra una tasa de supervivencia para ritmos diferentes de FV o no FV no testimoniada de 2/218 (0,9%) pre RCC y 13/668 (1,9%) post RCC. Los c&#225;lculos del Chi-cuadrado son de 1,045, indicando un valor de <italic>p</italic> insignificante de 0,3. As&#237;, ninguna diferencia fue encontrada en t&#233;rminos de desenlace, aunque la supervivencia en el alta se haya duplicado (y no disminuido) en la era post RCC<sup>6</sup> (cuando fue comparada al control hist&#243;rico de supervivencia de PCFH). Esos datos sugieren que la RCC no es prejudicial en pacientes cuya parada card&#237;aca no es del tipo FV testimoniada.</p>
      <p>
        <bold>Conclusiones</bold>
      </p>
      <p>La resucitaci&#243;n cardiocerebral ha mejorado la participaci&#243;n de espectadores en los esfuerzos de resucitaci&#243;n, provee mayor flujo sangu&#237;neo al coraz&#243;n y al cerebro durante los primeros minutos cruciales de la PC y ha mejorado la supervivencia de largo plazo en varias comunidades. Esa es la hora para que otras comunidades reexaminen sus propios desenlaces con parada card&#237;aca y considerar la posibilidad de juntarse a esas ciudades y comunidades que doblaron y hasta aun triplicaron sus tasas de supervivencia de PCFH<sup>10</sup>.</p>
      <p>
        <bold>Potencial Conflicto de Intereses</bold>
      </p>
      <p>Declaro no haber conflicto de intereses pertinentes.</p>
      <p>
        <bold>Fuentes de Financiaci&#243;n</bold>
      </p>
      <p>El presente estudio no tuve fuentes de financiaci&#243;n externas.</p>
      <p>
        <bold>Vinculaci&#243;n Acad&#233;mica</bold>
      </p>
      <p>No hay vinculaci&#243;n de este estudio a programas de post grado.</p>
      <p>
        <bold>Referencias</bold>
      </p>
    </body>
  </sub-article>
  <sub-article article-type="translation" id="TRen" xml:lang="en">
    <front-stub>
      <article-categories>
        <subj-group subj-group-type="heading">
          <subject>Point of View</subject>
        </subj-group>
      </article-categories>
      <title-group>
        <article-title xml:lang="en">Optimized approach in cardiocerebral resuscitation</article-title>
      </title-group>
      <abstract xml:lang="en">
        <p>Cardiocerebral Resuscitation (CCR) is a new approach to the resuscitation of patients with out-of-hospital cardiac arrest (OHCA). The first major component of CCR is continuous chest compressions (also referred to as chest compression-only CPR or "hands-only CPR") advocated as part of CCR for all bystanders who witness a sudden collapse of presumed cardiac origin. The second component of CCR is a new ACLS treatment algorithm for Emergency Medical Services. This algorithm emphasizes uninterrupted chest compressions regardless of other ongoing assignments as part of the rescue effort. A third component has recently been added to CCR, namely aggressive post-resuscitation care. Cardiocerebral resuscitation has increased bystander participation and has improved survival rates in a number of communities. Now is the time for other communities to re-examine their own outcomes with cardiac arrest and consider joining those cities and communities that have doubled and even tripled their survival from OHCA.</p>
      </abstract>
      <kwd-group xml:lang="en">
        <kwd>Resuscitation</kwd>
        <kwd>oxygen inhalation therapy</kwd>
        <kwd>desfibrillators</kwd>
        <kwd>survival</kwd>
      </kwd-group>
    </front-stub>
    <body>
      <p>
        <bold>POINT OF VIEW</bold>
      </p>
      <p>
        <fn id="top-body3">
          <label>
            <bold>Optimized approach in cardiocerebral resuscitation</bold>
          </label>
          <p>
            <bold>Karl B. Kern<sup>I</sup>; Sergio Timerman<sup>II</sup>; Maria Margarita Gonzalez<sup>II</sup>; Jos&#233; Ant&#244;nio Ramires<sup>II</sup></bold>
          </p>
        </fn>
      </p>
      <p><sup>I</sup>University of Arizona Sarver Heart Center, University of Arizona College of Medicine, Tucson, Arizona - United States</p>
      <p><sup>II</sup>Instituto do Cora&#231;&#227;o (InCor) - Universidade de S&#227;o Paulo, S&#227;o Paulo, SP - Brazil</p>
      <p>Mailing address</p>
      <p>
        <bold>ABSTRACT</bold>
      </p>
      <p>Cardiocerebral Resuscitation (CCR) is a new approach to the resuscitation of patients with out-of-hospital cardiac arrest (OHCA). The first major component of CCR is continuous chest compressions (also referred to as chest compression-only CPR or "hands-only CPR") advocated as part of CCR for all bystanders who witness a sudden collapse of presumed cardiac origin. The second component of CCR is a new ACLS treatment algorithm for Emergency Medical Services. This algorithm emphasizes uninterrupted chest compressions regardless of other ongoing assignments as part of the rescue effort. A third component has recently been added to CCR, namely aggressive post-resuscitation care. Cardiocerebral resuscitation has increased bystander participation and has improved survival rates in a number of communities. Now is the time for other communities to re-examine their own outcomes with cardiac arrest and consider joining those cities and communities that have doubled and even tripled their survival from OHCA.</p>
      <p><bold>Keywords:</bold>Resuscitation; oxygen inhalation therapy; desfibrillators/utilization; survival.</p>
      <p>
        <bold>Introduction</bold>
      </p>
      <p>Cardiocerebral Resuscitation is a relatively new approach to the resuscitation of patients with out-of-hospital cardiac arrest (OHCA). By 2003, the local clinical experience in Arizona clearly indicated that chest compression (CC) interruption had a negative impact upon survival. Accordingly, in 2003, the Sarver Heart Center Resuscitation Research group of the University of Arizona, in cooperation with the Fire Department (FD), instituted a new comprehensive resuscitation program for OHCA. The FD was willing to institute the recommended changes because their municipal data base showed that in spite of periodic 'updates' and changes in accordance with Cardiopulmonary resuscitation (CPR) Guidelines, survival from OHCA had not significantly changed in the past 10 years. This new approach entitled, "Cardiocerebral Resuscitation" significantly modifies standard CPR to provide more consistent myocardial and central nervous system perfusion during cardiac arrest (CA).</p>
      <p>The first major component of CCR is continuous chest compressions (CCC)<sup>1</sup>. Continuous chest compression CPR (also referred to as chest compression-only CPR or "hands-only CPR")<sup>2</sup> is advocated as part of CCR for all bystanders who witness a sudden collapse<sup>3</sup>. The rationale for CCC is based on the recognition that any CC interruption adversely affects blood flow to the brain and heart<sup>3</sup>. Assumptions of how quickly two mouth-to-mouth breaths could be delivered by lay persons were found to be erroneous by Assar and colleagues<sup>4</sup>. In this study of nearly 500 layperson single rescuers, the average time needed to deliver two mouth-to-mouth breaths was 16 seconds. This means that during a layperson's attempt at resuscitation no CC are being performed for a substantial amount of time, up to 50% of the resuscitation time in some cases. Such periods without CC results in marked compromise in blood flow to the heart and brain<sup>5</sup> and ultimately results in a decrease in survival. Continuous CC prevents these interruptions and provides better hemodynamic support resulting in better outcomes.</p>
      <p>The second component of CCR is a new ACLS treatment algorithm for EMS<sup>2,3</sup>. This algorithm emphasizes uninterrupted CC, regardless of other ongoing assignments as part of the rescue effort.</p>
      <p>Upon arrival EMS providers give 200 CC prior to obtaining a rhythm analysis; if ventricular fibrillation or tachycardia (VF/VT) is present, a single defibrillation shock is provided and additional 200 chest compressions are immediately performed. Three of these 200 compressions then analysis are performed before ETI is considered (<xref ref-type="fig" rid="en_20f01-body3">Figure 1</xref>).</p>
      <p content-type="asset">
        <fig id="en_20f01-body3">
          <graphic xlink:href="1678-4170-abc-96-04-0e77-00020-gf01-en.jpg"/></fig>
      </p>
      <p>During the implementation of CCR in Arizona, ETI was delayed until at least 6 minutes. The current algorithm of CCR advocates passive oxygen insufflations as the initial airway management. This alternative to ETI was initiated in Wisconsin in 2004<sup>6</sup>. A hybrid approach was used in cities of Arizona in 2005 and in 46 FDs throughout Arizona in 2006-2007. This algorithm also delayed ETI, but allowed either bag valve mask ventilation or passive oxygen insufflation. In CCR passive oxygen insufflation is now preferred with a recent report showing improved survival when oxygen insufflation is utiltized<sup>6</sup>.</p>
      <p>A third component has been added to CCR, namely post-resuscitation care. This includes the use of therapeutic hypothermia and cardiac catheterization, with percutaneous coronary intervention (PCI), for resuscitated victims of OHCA. Randomized trials have shown the value of hypothermia in improving outcome post resuscitation<sup>7</sup>. Recent data has found that early PCI also improves outcomes among those resuscitated from OHCA<sup>8</sup>. Analysis of the nearly 1,000 patients so treated post resuscitation suggests that a 65% survival rate can be achieved, with 80% of such survivors being neurologically-intact<sup>8</sup>.</p>
      <p>
        <bold>Cardiocerebral resuscitation improves survival</bold>
      </p>
      <p>Dr. Kellum and colleagues instituted CCR in Wisconsin in 2004. Their historical control period of the preceding 3 years when Guidelines 2000 were operative produced a neurologically-intact survival rate at hospital discharge rate of 15%. During the first three years, neurologically-intact survival was 40% (including the one patient submitted to hypothermia)<sup>6</sup>.</p>
      <p>The national and international guidelines for CPR were updated in 2005 and 2010 and included some of the approaches advocated by CCR. The AHA issued a science advisory statement in 2008 sanctioning the use of "Hands-Only" (Compression-Only) CPR for bystanders in adult CA<sup>4</sup>.</p>
      <p>
        <bold>Cardiocerebral resuscitation increases law enforcement officer bystander CPR</bold>
      </p>
      <p>Cardiocerebral resuscitation recommends CCC for all bystanders. It was anticipated that this recommendation would increase the incidence of lay bystander CPR. Dr. Kellum has observed in Wisconsin, that following the introduction of CCC, the incidence of law enforcement officer bystander CPR increased. Knowing that they would not be required to perform mouth-to-mouth ventilations, law officers appeared more likely to initiate bystander CPR in patients with CA.</p>
      <p>Cardiocerebral resuscitation advocates either immediate or delayed defibrillation, based on the 3-phase time-sensitive model of VF<sup>9</sup>. Immediate defibrillation is recommended during the electrical phase<sup>3</sup>. However, EMS personnel in most cities arrive in the circulatory phase of VF arrest<sup>1</sup>. During the circulatory phase of VF, the fibrillating myocardium has used up much of its energy stores, and CC that perfuse the heart are advocated, not only prior to, but also immediately after a single defibrillator shock. Cardiocerebral Resuscitation advocates 200 chest compressions (100 per minute) without assisted ventilation prior to defibrillation shock<sup>1,4</sup>.</p>
      <p>Equally important in the CCR protocol is the provision of 200 CC initiated immediately after a single shock without rhythm analysis or pulse check<sup>1,4</sup>.</p>
      <p>Since our group and others found that, during the circulatory phase of VF arrest, any interruption or delay in CC was deleterious, ETI (which always interrupts chest compressions to some degree) is <italic>initially</italic> prohibited by CCR<sup>1,4,5</sup>. To prevent the common mistake by EMS of hyperventilating CA, the current CCR approach to ventilation is passive oxygen insufflation. This consists of first inserting an oral pharyngeal airway then placing a non-rebreather mask with high flow (10-15 liters per min) oxygen<sup>4</sup>. Intubation is indicated after 3 cycles of chest compressions (<xref ref-type="fig" rid="en_20f01-body3">Figure 1</xref>).</p>
      <p>The recently added third component of CCR, namely aggressive post resuscitation care that includes therapeutic hypothermia and early PCI improved hospital discharge with favorable neurological outcome from 26% to 56% (p&lt;0.001)<sup>8</sup>. The Arizona Department of Health Services Bureau of EMSs and Trauma Systems, have established "Cardiac Arrest Centers" hospitals, much like the present "Trauma Center" designations. These hospitals must be able and willing to provide therapeutic hypothermia and urgent PCI for resuscitated victims of OHCA.</p>
      <p>
        <bold>Role of cardiocerebral resuscitation in unwitnessed, prolonged or asystolic cardiac arrest</bold>
      </p>
      <p>There has been concern that CCR would adversely affect patients with un-witnessed VF or especially non-VF cardiac arrest rhythms, such as asystole or PEA. The survival-to-hospital discharge data from the metropolitan Phoenix area shows an increase in survival to hospital discharge from 1.8% (4/218) prior to CCR to 5.4% (36/668) after instituting CCR [OR of 3.0; 1.1-8.6]. Further analysis of this population of non-selected OHCA victims showed that 2 of the 4 survivors (50.0%) in the pre-period had unwitnessed VF or non-VF, while 13 of the 36 survivors (36.1%) had similar rhythms from the post- CCR study period. This translates into a survival rate for the unwitnessed VF or non-VF of 2/218 (0.9%) pre-CCR and 13/668 (1.9%) post CCR. Chi-square calculates to 1.045, indicating an insignificant <italic>p</italic> value of 0.3. Hence, no significant difference in outcome is found, though survival to discharge was doubled (not decreased) in the post CCR era<sup>6</sup> (compared with historical control survival from OHCA). These data suggest CCR is not detrimental in patients whose cardiac arrest is not from witnessed VF CA.</p>
      <p>
        <bold>Conclusions</bold>
      </p>
      <p>Cardiocerebral resuscitation has increased bystander participation in resuscitation efforts, provides more blood flow to the heart and brain during the crucial early minutes of CA, and has improved long-term survival in a number of communities. Now is the time for other communities to re-examine their own outcomes with cardiac arrest and consider joining those cities and communities that have doubled and even tripled their survival from OHCA<sup>10</sup>.</p>
      <p>
        <bold>Potential Conflict of Interest</bold>
      </p>
      <p>No potential conflict of interest relevant to this article was reported.</p>
      <p>
        <bold>Sources of Funding</bold>
      </p>
      <p>There were no external funding sources for this study.</p>
      <p>
        <bold>Study Association</bold>
      </p>
      <p>This study is not associated with any post-graduation program.</p>
      <p>
        <bold>References</bold>
      </p>
    </body>
  </sub-article>
</article>
